Ακτινικές Υπερκερατώσεις

Οι ακτινικές υπερκερατώσεις είναι επιφανειακές δερματικές βλάβες, οι οποίες εμφανίζονται σε περιοχές που έχουν εκτεθεί στην ηλιακή ακτινοβολία για μεγάλο χρονικό διάστημα. Τυπικά εμφανίζονται σαν μια ή περισσότερες μικρές κόκκινες ή καφέ κηλίδες του δέρματος με συχνά λεπιδώδη επιφάνεια. Αυτές είναι τραχείες στην αφή, όταν αγγίζονται με την άκρη των δακτύλων. Μερικές φορές μπορούν να αναπτυχθούν παχύτερα λέπια ή ακόμη και δομές σαν κέρατα. Κάποιες από τις τυπικές θέσεις ανάπτυξης των ακτινικών υπερκερατώσεων είναι: το πρόσωπο, το στήθος, η ραχιαία επιφάνεια των άκρων χειρών, τα αυτιά (στους άνδρες) και το τριχωτό της κεφαλής (στους άνδρες με αλωπεκία).

Τα άτομα με ανοιχτόχρωμο δέρμα που έχουν εκτεθεί στην υπεριώδη ηλιακή ακτινοβολία επί πολλά έτη (π.χ. εργαζόμενοι σε εξωτερικούς χώρους ή κάτοικοι χωρών με μεγάλη ηλιοφάνεια) έχουν αυξημένο κίνδυνο ανάπτυξης ακτινικών υπερκερατώσεων. Οι βλάβες αυτές προκύπτουν όταν το τοπικό ανοσοποιητικό σύστημα του δέρματος εξασθενεί και αδυνατεί να επιδιορθώσει την κυτταρική βλάβη που πυροδοτείται από την παρατεταμένη έκθεση στην υπεριώδη ακτινοβολία.
 
Οι ακτινικές υπερκερατώσεις γενικά θεωρούνται προκαρκινωματώδεις και δυνητικά εξελίξιμες προς ακανθοκυτταρικά καρκινώματα. Επομένως, πρέπει να θεραπεύονται.
 
Μονήρεις βλάβες (φωτογραφίες 1,2,3,4,5) συχνά αντιμετωπίζονται με ψεκασμό υγρoύ αζώτου, ώστε να καταστραφούν τα μη φυσιολογικά κύτταρα από την ψύξη.
   
 
Διαθέσιμες εναλλακτικές θεραπείες υπάρχουν σε περιπτώσεις που οι ακτινικές υπερκερατώσεις καταλαμβάνουν μεγαλύτερες περιοχές (φωτογραφίες 6,7). Αυτές περιλαμβάνουν διάφορες κρέμες που είτε διεγείρουν την τοπική ανοσιακή απάντηση, είτε καθιστούν τα καρκινικά κύτταρα ευαίσθητα στο φως ή περιέχουν φαρμακευτικές ουσίες που χρησιμοποιούνται ως χημειοθεραπευτικά.