Μελάνωμα

Είναι λιγότερο συχνός καρκίνος του δέρματος, αλλά συνιστά τον πιο επικίνδυνο τύπο.

Κλινική εικόνα

Το μελάνωμα εμφανίζεται γενικά είτε σαν μία κηλίδα ή πλάκα, η οποία παρουσιάζει σημεία πιο έντονης μελάγχρωσης, ασαφή όρια ή ποικιλοχρωμία, είτε σαν ένα ταχέως αναπτυσσόμενο οζίδιο με ποικίλα χρώματα (ερυθρό ή κυανό). Ένα μελάνωμα, συχνά δεν αναγνωρίζεται με γυμνό οφθαλμό και εκ πρώτης όψεως μπορεί να μη διαφέρει από ένα σπίλο ή μία συγγενή βλάβη.

Ο κανόνας ABCDE είναι χρήσιμος για να αναγνωριστεί μία δυνητικά ύποπτη βλάβη:

  • Παρουσιάζει ο σπίλος ασυμμετρία (Asymmetry) ?
  • Έχει ασαφή όρια (Borders) ?
  • Έχει αλλάξει χρώμα (Colour) ?
  • Έχει διάμετρο μεγαλύτερη από 6 mm (Diameter) ?
  • Έχει παρουσιάσει αλλαγές στο μέγεθος, στο σχήμα, στο πάχος (Elevation, Evolution)

Υπάρχει η θεωρία του ¨ ασχημόπαπου ¨ , σύμφωνα με την οποία όλοι οι σπίλοι σε ένα άτομο έχουν ένα παρόμοιο πρότυπο όσον αφορά το σχήμα και το χρώμα. Επομένως, κάθε νέα βλάβη που έχει ένα διαφορετικό πρότυπο εμφάνισης είναι ύποπτη και χρήζει δερματολογικής εκτίμησης.

Συμπτώματα, όπως επίμονος κνησμός ή αιμορραγία μιας βλάβης συνιστούν χαρακτηριστικά γνωρίσματα κακοήθειας. Επιπλέον, η εμφάνιση οποιασδήποτε νέας βλάβης με αυξανόμενο μέγεθος σε προηγούμενα φυσιολογικό δέρμα σε άτομο ηλικίας μεγαλύτερης των 40 ετών θεωρείται ύποπτη και πρέπει να κινητοποιήσει τον ασθενή, ώστε να συμβουλευτεί ένα δερματολόγο.

Εντόπιση

Το μελάνωμα μπορεί να αναπτυχθεί σε προϋπάρχοντα σπίλο στο 30% των περιπτώσεων ή να εμφανιστεί εκ νέου σε φαινομενικά υγιές δέρμα. Οι πιο κοινές εντοπίσεις είναι ο κορμός στους άνδρες, τα κάτω άκρα και ο κορμός στις γυναίκες.

Πορεία

Το μελάνωμα μπορεί να αναπτυχθεί σύντομα καθώς και να επεκταθεί η να διασπαρεί σε εσωτερικά όργανα. Για το λόγο αυτό, η χειρουργική αφαίρεση του μελανώματος απαιτείται να είναι άμεση.